ដោយ ជិន ជេដ្ឋា RFA 2016-05-08
ផ្ទះខ្មោចទិញ ឬផ្ទះខ្មោចស័ក្ដិសិទ្ធិ នៅស្រុកបរិបូរណ៍ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង បានក្លាយជាទីសក្ការបូជារបស់ពលរដ្ឋក្នុងខេត្ត និងក្រៅខេត្ត ដែលធ្វើដំណើរតាមបណ្ដោយផ្លូវជាតិលេខ៥ ឆ្លងកាត់មុខផ្ទះនេះ។
បច្ចុប្បន្ន ផ្ទះឈើ និងដំបូកធំមួយដែលគេជឿថាមានបារមីពូកែស័ក្ដិសិទ្ធិនោះ ត្រូវបានម្ចាស់លក់ទៅឲ្យអ្នកមានលុយកាក់ម្នាក់ក្នុងស្រុកបរិបូរណ៍ ដើម្បីរុះរើផ្ទះចេញ និងឈូសដំបូកចោលយកដីទៅធ្វើអ្វីផ្សេងទៀត។
អាសនៈនៃបារមីផ្ទះខ្មោចទិញ ដែលអ្នកមានជំនឿបានសង់អំពីថ្មខ្ពស់ផុតដី មានទទឹងប្រហែល ៤ម៉ែត្រ និងបណ្ដោយ ៥ម៉ែត្រ ជំនួសឲ្យផ្ទះឈើចាស់នោះ ត្រូវបានពលរដ្ឋឡើងអុជធូប និងគោរពបូជាមិនដែលលស់ថ្ងៃ។ អ្នកមានជំនឿ និងចូលគោរពបូជាភាគច្រើន គឺជាពលរដ្ឋធ្វើដំណើរតាមម៉ូតូ ឬឡានលក្ខណៈគ្រួសារ ដែលរស់នៅតាមខេត្តជាប់ផ្លូវជាតិលេខ៥ ហើយបើកឆ្លងកាត់មុខផ្ទះនេះ។
ពលរដ្ឋម្នាក់រស់នៅស្រុកពញាឮ ខេត្តកណ្ដាល ដែលធ្វើដំណើរតាមម៉ូតូជាមួយប្ដី និងកូនប្រុសម្នាក់ទៅធ្វើការងារកាស៊ីណូនៅក្រុងប៉ោយប៉ែត ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ គឺលោកស្រី សាធ លឹមស្រៀង។ លោកស្រីឲ្យដឹងថា គ្រួសារគាត់បានធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៥ តាំងពីឆ្នាំ១៩៩០ ហើយធ្លាប់ចូលសម្រាកនៅក្នុងផ្ទះនេះពេលយប់ទៀតផង ប៉ុន្តែកាលណោះ គាត់មិនដឹងថាមានបារមីស័ក្ដិសិទ្ធិអ្វីនោះទេ។
លោកស្រីថា រូបគាត់ និងស្វាមី បានចាប់ដៃគ្នារួមរស់ជាប្ដីប្រពន្ធជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែពុំមានកូនមួយសោះ ដោយគ្រូពេទ្យប្រាប់ថា គាត់មានរោគស្ត្រី និងបញ្ហាមាត់ស្បូន។ ក្រោយល្បីរឿងបារមីផ្ទះខ្មោចទិញ គឺនៅឆ្នាំ២០១២ រូបគាត់បានមកបន់ស្រន់សុំកូនមួយ ហើយគាត់ក៏មានផ្ទៃពោះ និងកើតបានកូនប្រុសម្នាក់។ ចាប់តាំងពេលនោះមក លោកស្រី និងប្ដី ក៏ចាប់ផ្ដើមមានជំនឿតែម្ដង៖ «ផ្ទះហ្នឹងខ្ញុំឧស្សាហ៍ចូល ប៉ុន្តែខ្ញុំអត់ដែលមានឃើញអី អ៊ីចឹងខ្ញុំទៅក៏ចូល មកចូល ហើយខ្ញុំមកពីប៉ោយប៉ែត វិញវាយប់ហើយ ទម្រាំដល់ផ្ទះ។ ខ្ញុំជិះរ៉ឺម៉កដឹកចានឆ្នាំង និងគ្រឿងក្មេងលេងទៅលើលក់តាមភូមិ។ ដល់ចឹង ឃើញផ្ទះហ្នឹងមួយទំនេរចូលដេកទល់ភ្លឺ អត់ដែលមានបញ្ហាអីទេ តែចូលមកខ្ញុំអុជធូបសុំ»។
ចំណែកលោក អឿន វុន ដែលជាពលរដ្ឋមានស្រុកកំណើតនៅខេត្តពោធិ៍សាត់ ហើយមានភរិយារស់នៅផ្ទះមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីផ្ទះខ្មោចទិញ ជឿថា បារមីផ្ទះខ្មោចទិញបានតាមឃុំគ្រងគាត់ និងឲ្យគ្រួសារមានសេចក្ដីសុខចម្រើន។ អ្វីដែលលោកមានជំនឿជាងនេះ គឺពេលលោកធ្វើដំណើរតាមម៉ូតូយប់ព្រលប់ទៅភ្នំពេញ ពេលមានការម្ដងៗមិនដែលមានគ្រោះថ្នាក់ ឬបែកកង់ម៉ូតូតាមផ្លូវឡើយ៖ «បើនិយាយពីមក វារាប់ភ្លេចហើយ តែគ្រាន់តែថាជំនឿវាសំខាន់ទៅលើអ្នកដែលគេជឿ ឬមិនជឿនោះទេ។ អ្នកខ្លះដែលគេមិនដឹងប្រវត្តិទៅ គេអត់ជឿក៏ថាបាន គេមិនដឹងក៏អាចថាបាន។ ខ្ញុំទៅដោយសុខសប្បាយតាមផ្លូវរហូតទៅ វាអត់អីទៅ ខ្ញុំមានជំនឿតាមហ្នឹងទៅ»។
ទាក់ទងនឹងបារមីផ្ទះខ្មោចស័ក្ដិសិទ្ធិ ឬផ្ទះខ្មោចទិញនេះ អ្នកមើលការខុសត្រូវទីសក្ការបូជា និងជាអ្នកស្នងបារមី គឺលោកស្រី ឡុង សាលីម។ លោកស្រីមានប្រសាសន៍ថា រយៈពេល ៤ឆ្នាំដែលបារមីចូលសណ្ឋិតក្នុងខ្លួនលោកស្រី គឺមានអ្នកជំងឺ និងពលរដ្ឋទូទៅមកសុំឲ្យគាត់ធ្វើខ្សែកថា និងមើលពីខ្សែជីវិតជាហូរហែដែរ។ ប៉ុន្តែលោកស្រីមិនចាប់អារម្មណ៍គិតពីចំនួនមនុស្ស ថាតើមានប៉ុន្មាននាក់ចូលមកមើលក្នុងមួយថ្ងៃៗនោះទេ។
លោកស្រី ឡុង សាលីម ថាបារមីផ្លូវក្នុងបានបង្គាប់ឲ្យអ្នកមានជំនឿសង់ប្រាសាទចំនួន ៧ខ្នង ដែលមានទំហំប្រហែល ៤ម៉ែត្រការ៉េ នៅលើទីតាំងដីផ្ទះចាស់ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ត្រូវម្ចាស់ផ្ទះដើមលក់ទៅឲ្យអ្នកផ្សេង និងបានឈូសឆាយវាលអស់ហើយ។ លោកស្រីមិនហ៊ានអារកាត់ ឬសង់ប្រាសាទតាមបារមីនោះទេ ដោយគាត់គ្រាន់តែជាអ្នកក្រៅ ហើយអ្នកស្នងរូបនៃបារមីផ្ទះខ្មោចនោះប៉ុណ្ណោះ៖ «បើអ្នកគ្រោងអត់មានអ្នកខាងណាមកទេ ដែលមកគ្រោងនោះ តែគ្រាន់តែដឹងថាក្នុងផ្លូវក្នុងគេឲ្យធ្វើប្រាសាទ។ អ៊ីចឹងដីហ្នឹងយើងធ្វើយ៉ាងម៉េចកើត បើដីហ្នឹងគេទិញឈូសឆាយមិនដឹងគម្រោងគេធ្វើអី»។
អ្នកភូមិរស់នៅក្បែរខាងផ្ទះខ្មោចទិញ ឲ្យដឹងថា ផ្ទៃដីឡូត៍ផ្ទះដែលមានទំហំប្រមាណកន្លះហិកតារ ឋិតនៅភូមិថ្មី នៃឃុំផ្សារ ស្រុកបរិបូរណ៍ ត្រូវបានម្ចាស់ផ្ទះជាស្ត្រីមេម៉ាយឈ្មោះ លន លក់ទៅឲ្យមន្ត្រីជលផលម្នាក់នៅឃុំឆ្នុកទ្រូ ក្នុងតម្លៃ ៥.៤០០ដុល្លារ។ ប៉ុន្តែផ្ទះ និងដីនេះ ត្រូវម្ចាស់ដើមឈ្មោះ លន ធ្លាប់ព្រមព្រៀងចុះចេញពីផ្ទះសម្បែង ឬលក់ទៅខ្មោចក្នុងតម្លៃ ១៥តម្លឹងកាលពីមុនឆ្នាំ២០០០។
ត្រង់ចំណុចនេះ ប្រធានមន្ទីរធម្មការ និងកិច្ចការសាសនាខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លោក វណ្ណ សុទ្ធី ថ្លែងយ៉ាងខ្លីថា លោកមិនជឿលើរឿងនេះទេ។ ចំណែកអនុប្រធានមន្ទីរ លោក សរ លាង ពន្យល់ថា អប្បិយជំនឿតែងតែកើតមានចំពោះពលរដ្ឋខ្មែរគ្រប់សម័យកាល។ ដូច្នេះ ការគោរពបូជាទៅលើអ្វីមួយ គឺជាសិទ្ធិរបស់ពួកគាត់ ប៉ុន្តែជំនឿនោះមិនត្រូវធ្វើឲ្យហួសហេតុ ឬខុសទៅនឹងផ្លូវច្បាប់នោះទេ៖ «ធ្វើម៉េចឲ្យគាត់ជឿទៅលើអ្វីដែលមានជាក់ស្ដែងផង កុំឲ្យជឿអ្វីហួស ដែលប៉ះពាល់ដល់ការរស់នៅរបស់គាត់។ វាទៅជាភ្លេចខ្លួនឯង ធ្វើម៉េចឲ្យគាត់ខ្លួនឯងខ្លាំង ហើយគិតពីចិត្តគំនិត និងការងារគាត់ខ្លាំងជាង»។
បច្ចុប្បន្នមានពលរដ្ឋនៅក្នុងខេត្តកំពង់ឆ្នាំង និងពីតាមបណ្ដាខេត្តនានាដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់មុខផ្ទះខ្មោចទិញនេះ បាននាំគ្នាចូលអុជធូបបន់ស្រន់ និងបូជាលុយកាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ អ្នកដែលមានជំនឿ ហើយបន់ស្រន់បានដូចបំណង បានយកក្បាលជ្រូក មាន់ទា និងផ្លែឈើមកលាបំណន់ និងទិញផ្ទះម្រេញគង្វាលដាក់តម្រៀបគ្នាជាជួរនៅក្បែរផ្ទះថ្ម ដែលគេសង់ថ្មីនៅជ្រុងម្ខាងនៃដីឡូត៍នោះ៕
